Seminarium: Od cenzury do wolnego rynku –
nowe zagrożenia dla dziennikarstwa w Europie Wschodniej

 
Wstęp
Wprowadzenie Gene'a Pattersona
Wypowiedź Grzegorza Gaudena
Biografie uczestników
Relacje w prasie
   
Zapis dyskusji
- część I   (html)
- część I   (pdf)
- część II  (html)
- część II  (pdf)

 

Noty biograficzne
 

John Darnton
Przez ponad 10 lat korespondent zagraniczny The New York Times’a. Jego pierwszą „placówką” była Nigeria, potem Kenia, gdzie zdobył prestiżową nagrodę im. George’a Polk'a za reportaże z Afryki. W 1979 roku został szefem biura NYT w Warszawie. Za teksty z Polski opisujące powstanie Solidarności oraz wprowadzenie Stanu Wojennego otrzymał Nagrodę Pulitzera oraz nagrodę Polk'a. Darnton był również szefem biura NYT w Madrycie i Londynie. Autor dwóch powieści, które stały się bestsellerami. Ostatnio opublikował trzecią pt. „Mind Catcher”.

Michael Dobbs
Jest korespondentem The Washington Post w Warszawie od 1980 roku. Był pierwszym zachodnim dziennikarzem, który odwiedził Stocznię Gdańską w 1980 roku. Większą cześć lat 80-tych spędził pisząc o upadku komunizmu kolejno w Polsce, Rosji i Chinach, gdzie przebywał podczas wydarzeń na placu Tienamen. W Waszyngtonie pisał reportaże z Departamentu Stanu. Za granicą pracował jako reporter dochodzeniowy. Dobbs napisał dwie książki: „Precz z Wielkim Bratem, historia upadku komunizmu” oraz biografię Madeleine Albright. Był stypendystą uniwersytetu Harvard'a i Princeton.

Grzegorz Gauden
Urodził się 17 marca 1953 roku w Poznaniu. Ukończył Wydział Prawa i Administracji na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Wydział Ekonomii i Biznesu na szwedzkim Uniwersytecie w Lund. W latach 1975-1977 był przewodniczącym Komisji Kultury Zarządu Wojewódzkiego SZSP w Poznaniu, potem współpracował z tygodnikami ITD i Student.
W roku 1981 kierował tygodnikiem Obserwator Wielkopolski, którego był założycielem, był tez redaktorem naczelnym dziennika Wiadomości Dnia - oba pisma wydawane były przez Zarząd Regionu Wielkopolska NSZZ Solidarność. 13 grudnia 1981 roku został na siedem miesięcy internowany. Był współpracownikiem sekcji polskiej BBC w Londynie i sekcji polskiej Radia Sztokholm. Współpracował z Wprost, Gazetą Poznańską i Głosem Wielkopolskim. W 1995 roku podjął prace w koncernie Orkla Media. W styczniu 1999 roku objął stanowisko prezesa firmy Presspublica Sp. Z o.o.
Jest prezesem Izby Wydawców Prasy.

Bradley Graham
Dziennikarstwem zajmuje się od czasów studenckich. Najpierw pracował jako reporter, a potem redaktor uniwersyteckiego pisma Yale Daily News na Uniwersytecie Yale. Przez dwa lata pracował w stanie New Jersey, pisząc władzach stanowych i lokalnych dla gazety The Trenton Times, której właścicielem był wówczas Washington Post.
Do Post’a powrócił w 1978 roku jako reporter ekonomiczny zajmujący się sprawami gospodarczymi w skali kraju. W 1979 r. wyjechał do biura w Bonn, gdzie objął funkcję korespondenta z Europy Środkowej. W 1983 przeniósł się do Warszawy, aby zająć się Wschodnią Europą.
W 1988 r. powrócił do Stanów Zjednoczonych, gdzie objął posadę zastępcy redaktora działu zagranicznego koordynującego pracę ponad 20 korespondentów zagranicznych. W 2001 opublikował książkę pt. Hit to Kill o ochronie rakietowej Stanów Zjednoczonych. Obecnie specjalizuje się w sprawach obrony narodowej.

Wiktor Osiatyński
Wykładowca w University of Chicago Law School oraz w Uniwersytecie Środkowoeuropejskim (CEU) w Budapeszcie i w Warszawie. W latach 1990-1997 był doradcą komisji konstytucyjnej w Polsce i w innych krajach, a także współdyrektorem Centrum Badania Konstytucjonalizmu w Europie Środkowej w University of Chicago.
W latach 1985-1987 jako profesor Antioch University w Los Angeles wykładał w federalnym więzieniu dla kobiet Frontera w Kalifornii. W 1991 roku, jako dyrektor Komisji Edukacji w Dziedzinie Alkoholizmu Fundacji im. Stefana Batorego dopomógł we wprowadzeniu programów leczenia uzależnień w polskich więzieniach. Od 1995 roku jako członek Rady Open Society Institute oraz przedstawiciel OSI w organizacji Prison Reform International bierze udział w opracowywaniu oraz wdrażaniu reform więziennictwa w wielu krajach.

Eugene Patterson
Wychował się w stanie Georgia na malutkiej farmie. Jego pradziadek oraz trzech pra-wujów zginęło podczas wojny secesyjnej, walcząc po stronie Południa. Sam Eugene Patterson brał udział w II Wojnie Światowej jako dowódca czołgu w armii Generała Pattona na szlaku od Normandii do Alp. Po powrocie z wojny pracował jako redaktor dziennika The Atlanta Constitution w rodzimym stanie Georgia. W zmaganiach o przezwyciężenie segregacji stanął po stronie rządu federalnego i przeciwko politycznym demagogom z Południa.
Za pracę dziennikarską na rzecz praw obywatelskich dla czarnoskórej ludności Ameryki i wpływ na zmiany świadomości białych mieszkańców Południa otrzymał w 1967 Nagrodę Pulitzera. Książka pt. Zmieniające się Południe Gene’a Pattersona (The Changing South of Gene Patterson) ukaże się w tym roku.
Patterson był również sekretarzem redakcji (managing editor) The Washington Post. Przez ostatnie 17 lat kariery dziennikarskiej był prezesem i dyrektorem zarządzającym St. Petersburg Times, największej gazety codziennej na Florydzie, czwartym co do wielkości stanie USA.

Victoria Pope
Sekretarz Redakcji US News and World Report, tygodnika poświęconego sprawom międzynarodowym wydawanego w Waszyngtonie. Przez ponad 10 lat była korespondentką zagraniczną The Wall Street Journal, US News i innych pism, kolejno w Warszawie, Moskwie, Bonn i Wiedniu.
W 1989 roku otrzymała prestiżowe stypendium naukowe im. Alicji Patterson, które poświęciła studiom nad procesami politycznymi i społecznymi zachodzącymi w krajach Europy Wschodniej za rządów Gorbaczowa.

Wanda Rapaczynski
Urodziła się w 1947 roku. W 1977 roku otrzymała tytuł doktora psychologii City University of New York. Absolwentka Yale University, School of Organization and Management, gdzie uzyskała tytuł Master of Private & Public Management.
Związana z Agorą od początku lat 90. najpierw jako doradca i reprezentant zarządu. Od 1992 roku była członkiem zarządu Agory Sp. z o.o. i jej spółek zależnych. Przed rozpoczęciem pracy w Agorze w latach 1984-1992 jako wiceprezes Citibanku NA kierowała działem rozwoju nowych produktów. Wcześniej przez dwa lata była dyrektorem projektu badawczego poświęconego telewizji na Yale University. W latach 1977-1979 była pracownikiem naukowym Educational Testing Service w Princeton, New Jersey. Karierę zawodową zaczynała jako wykładowca psychologii na uniwersytetach w Nowym Jorku i Connecticut. Jest członkiem zespołu doradczego Centre for European Reform (Wielka Brytania). Uczestniczy także w brytyjskim projekcie badawczym "One Europe or Several?" Reprezentuje Agorę w Polskim Związku Pracodawców Prywatnych.

Doug Stanglin
Warszawski korespondent Newsweek’a do 1984 r. Po powrocie z Polski przebywał rok w Harvardzie jako stypendysta prestiżowego programu dziennikarskiego im. Niemana. Następnie pracował jako szef biura tygodnika U.S. News & World Report w Bonn. W 1987 r. przeprowadził się do Waszyngtonu, gdzie objął posadę korespondenta przy Departamencie Stanu. W latach 1991-94 pracował w Moskwie, a w latach 1994-98 wrócił do Waszyngtonu, gdzie zajmował się pisaniem o służbach specjalnych i redagował stałą rubrykę pt. “O czym szepcze Waszyngton " (Washington Whispers).
Od 1998 pracuje w USA Today. Początkowo jako redaktor działu zagranicznego a od roku 2000 jako redaktor strony tytułowej. Dwukrotnie nagrodzony przez Klub Korespondentów Zagranicznych (Overseas Press Club) za reportaże zagraniczne oraz za reportaże z Rosji.

John Tagliabue
Urodził się w 1942 r. w Jersey City w stanie New Jersey. Studiował na Uczelni Świętego Piotra w Jersey City. Magisterium otrzymał na uniwersytecie w Bonn. Pracuje jako korespondent ekonomiczny w paryskim biurze The New York Times’a od października 1999 r. Przedtem, od 1992 r. był korespondentem w Rzymie, wcześniej szefem biura w Berlinie (od 1990 r.) W latach 1987-1990 w Warszawie.
Swoją karierę rozpoczął jako korespondent w Bonn w 1980 roku. Przed przejściem do The New York Times’a Tagliabue był asystentem w Instytucie Średniowiecza i Łaciny na uniwersytecie w Bonn i pisał dla dziennika The Baltimore Sun.

Maciej Wierzyński
Dziennikarz radiowy, prasowy i telewizyjny. W 1982 roku został zwolniony z pracy i zaczął karierę warszawskiego taksówkarza. W USA, dokąd wyjechał w 1984 r., również jeździł taksówka, a potem pracował dla Dziennika Związkowego w Chicago oraz zakładał polonijną telewizję Polvision. W 1989 r. wrócił do Polski i przez 3 lata prowadził biuro Radia Wolna Europa w Warszawie. Następnie w Waszyngtonie był szefem Polskiej Sekcji Głosu Ameryki, a od października 2000 roku kieruje Nowym Dziennikiem, największą i najpoważniejszą gazetą polskojęzyczną wydawaną zagranicą.

Mariusz Ziomecki
Urodzony w Warszawie w 1952 r. Latem 1980 roku jako reporter warszawskiego tygodnika Kultura obserwował wypadki w Stoczni Gdańskiej. Dekadę lat 1980-tych spędził w Stanach Zjednoczonych. Przez prawie 10 lat był dziennikarzem (reporter, potem editorial writer) dziennika The Detroit Free Press. Wrócił do Polski w 1992 roku. Zajmuje się głównie tworzeniem nowych tytułów prasowych dla wydawców. Łączny nakład czasopism, do powstania których przyłożył rękę, przekracza półtora miliona egzemplarzy miesięcznie. Obecnie redaktor naczelny miesięcznika „Profit” (wydawca: Axel Springer Polska). Jest autorem nieźle sprzedającej się powieści oraz stałego felietonu w miesięczniku branżowym Press.

Jacek Żakowski
Urodził się w 1957 roku w Warszawie. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. W latach osiemdziesiątych pracował jako dziennikarz w tygodniku Na Przełaj, Biurze Informacji Prasowej NSZZ Solidarność, Tygodniku Polskim. W latach 1984-89 był sekretarzem redakcji miesięcznika Powściągliwość i Praca. W r. 1989 należał do założycieli Gazety Wyborczej. 1989-90 rzecznik prasowy Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. 1991-92 był pierwszym prezesem PAI, 1992-93 kierował działem publicystyki Życia Warszawy. W latach 1993-2002 był dziennikarzem Gazety Wyborczej. Obecnie doradca zarządu wydawnictwa Edipresse Polska. Od 1999 r. kierownik Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas – niepaństwowej szkoły wyższej pod patronatem ISP, IFiS, IH PAN. Twórca programów telewizyjnych m.in. Tok-Szok (z Piotrem Najsztubem) i „Tischner czyta katechizm”, „Autograf”) oraz radiowych m.in. „Tok-tok” (PR I – 1998 - ) i „Rozmowy podsłuchiwane” ( RMF 1999, oba z Piotrem Najsztubem). Od stycznia 2001 do lipca 2002 prowadził na zmianę z Moniką Olejnik codzienny program Gość Radia Zet.
Jest laureatem licznych nagród, m.in.: nagrody im. SDP (podziemnego 1987), Adolfa Bocheńskiego (1986), Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego (1988), Dziennikarz Roku (1997), dwa Victory (1997).

 

HYPERmedia 2002